Omgaan met autisme: een reis van herkenning
Als je net hebt gehoord dat je autisme hebt kan dat best even lastig zijn of je het nou moeilijk vindt of dat je het eigenlijk wel fijn vind
het kan wel tijd kosten voordat je de diagnose en de bijkomstigheden accepteert!
De eerste stappen na een diagnose
Als je net de diagnose autisme hebt gekregen, kan de reactie per persoon verschillen. De één vindt het moeilijk of verdrietig, terwijl de ander juist opluchting voelt. Alles daartussenin is ook helemaal oké.
Sommige mensen vinden het vreemd dat ze opgelucht zijn, maar dat gevoel is heel begrijpelijk. Het kan zijn dat er eindelijk antwoorden komen op vragen die er al jaren waren en dat allerlei puzzelstukjes op hun plek vallen. Hierdoor ontstaat vaak meer begrip voor jezelf en kunnen bepaalde verwachtingen worden losgelaten.
Ook kunnen gevoelens van schuld of onzekerheid afnemen. Sommige dingen kosten nu eenmaal meer moeite, en het kan fijn zijn om te weten dat daar een duidelijke verklaring voor is.
Tijd nemen voor verwerking is nodig en mag
Het is belangrijk dat je jezelf toestaat om tijd te nemen om je autisme te mogen verwerken.
Dat is nodig als je het wilt accepteren en misschien heb je het al wel langer en krijg je pas later de diagnose. Dan alsnog kan het zijn dat je er aan moet wennen dat het nu een naam heeft.
Dat hoeft niet te betekenen dat je het stom of niet fijn vind dat de diagnose is gesteld.
Je kan ook best blij zijn dat je nu weet wat het is en dat je misschien beter kan verwoorden wat je voelt.
Het diagnostische traject: wat kun je verwachten?
Als je denkt dat je wel eens autisme zou kunnen hebben en je wil dat laten onderzoeken, ga je eerst naar de huisarts.
De huisarts praat met jou over je klachten en als hij/zij denkt dat autisme een mogelijkheid is, kun je worden doorverwezen naar een Psycholoog of Psychiater voor verder onderzoek.
Autisme kan op verschillende manieren en op meerdere vlakken onderzocht worden.
Er word bijvoorbeeld gekeken naar sociale communicatie, interesses, routines en prikkelverwerking. Dit kan gebeuren met vragenlijsten, gesprekken en observaties. Hoe het onderzoek precies verloopt hangt af van de persoon en situatie. En kan je het best bespreken met je eigen hulpverlener.