Ik ben Isa Bilderbeek, geboren in 2006. Mijn leven begon met een moeilijke start door zuurstoftekort bij de geboorte. Lange tijd werd gedacht dat ik hieraan alleen cerebrale parese (CP) had overgehouden. Mijn hele jeugd stond daarom in het teken van mijn lichaam en therapieën zoals fysiotherapie, ergotherapie en logopedie.

Van jongs af aan dacht ik veel na.

Ik had veel angsten en na een schooldag of andere activiteit was slapen ’s avonds vaak een groot gevecht. In eerste instantie leek het er op dat dat met de cp te maken had.

Langzaam liep ik steeds verder vast, totdat ik op de middelbare school uiteindelijk niet meer naar school kon en thuis kwam te zitten.

Na ongeveer een half jaar thuis te zijn geweest, gingen we op zoek naar een passende dagbesteding. Daar voelde ik me al snel geaccepteerd en gezien. Langzaam kon ik mezelf weer terugvinden. Het duurde ongeveer anderhalf jaar voordat ik weer beter in mijn vel zat.

Thuis bleef het soms ingewikkeld. Ik heb een sterke band met mijn moeder, maar loslaten was moeilijk terwijl ik wist dat ik ooit uit huis zou gaan. Toen kwam Spelderholt op ons pad: een leeromgeving waar je op kamers woont, werkt en leert. Ik volgde daar de leergang Dienstverlening. Het doel was om minimaal 3 dagen per week stage te lopen en één dag per week kreeg ik les.

In de tussenliggende tijd werd duidelijk dat alle klachten die ik had onder een naam schuiven niet helemaal logisch was. Er moest wel meer zijn dachten we. Om meer grip te krijgen op mijn situatie en welke zorg ik nodig had werd besloten een onderzoek te doen of er eventueel nog iets anders mee speelde. Er was een vermoeden van autisme omdat ik daar wel kenmerken van liet zien en het bleek inderdaad dat ik autisme Niveau 2 heb.

Het gaf erkenning aan wat ik al lange tijd ervaarde en maakte het mogelijk om verder te kunnen.